Sakramenty w naszej parafii
Sakrament pokuty i pojednania
Sakrament pokuty jest miejscem spotkania z miłosiernym Bogiem, który podnosi człowieka z grzechu i przywraca do pełnej wspólnoty z Kościołem. To nie tylko „obowiązek”, ale przede wszystkim dar łaski i nowego początku.
W spowiedzi świętej grzesznik, ufając Bożemu miłosierdziu, wyznaje swoje grzechy, żałuje za nie, postanawia poprawę i przyjmuje rozgrzeszenie, które Chrystus daje przez posługę kapłana.
Znaczenie sakramentu pokuty
Grzech rani lub nawet zrywa naszą osobistą więź z Bogiem oraz osłabia relację ze wspólnotą Kościoła. Sakrament pokuty jest miejscem odnowienia tej więzi: Bóg przebacza, uzdrawia serce człowieka i przywraca go w pełni do życia łaską.
W sakramencie tym człowiek, niczym syn marnotrawny z przypowieści, wraca do Ojca, który przyjmuje go z miłosierdziem i radością. Wyznanie grzechów ma charakter głęboko osobisty, ale nie jest tylko „sprawą prywatną”: przez posługę kapłana cała wspólnota Kościoła przyjmuje z powrotem tego, kto się nawraca.
Por. Jan Paweł II, Reconciliatio et paenitentia.
Pięć warunków dobrej spowiedzi
-
Rachunek sumienia
Zastanawiamy się w szczerości serca nad naszym życiem od ostatniej spowiedzi: nad myślami, słowami, uczynkami i zaniedbaniami. Pomagają w tym przykazania Boże i kościelne, grzechy główne oraz różne pomoce do rachunku sumienia odpowiednie do wieku i stanu.
-
Żal za grzechy
Uznajemy nasze grzechy za rzeczywiście złe: widzimy krzywdę wyrządzoną Bogu, sobie i bliźnim. Prawdziwy żal prowadzi do odrzucenia grzechu – z miłości do Boga lub przynajmniej z bojaźni przed utratą zbawienia.
-
Mocne postanowienie poprawy
Decydujemy, że nie chcemy więcej grzeszyć i pragniemy unikać okazji do grzechu. Warto formułować konkretne postanowienia, szczególnie wobec grzechów, które najczęściej powracają lub mają charakter nałogowy.
Szczere postanowienie obejmuje również gotowość do zmiany stylu życia – bez tego nie ma prawdziwego nawrócenia.
-
Szczera spowiedź
Wyznajemy wszystkie popełnione grzechy ciężkie wraz z ich liczbą oraz ważniejszymi okolicznościami. Można i warto wyznać także grzechy powszednie, zwłaszcza te, które najczęściej się powtarzają.
Bez szczerego żalu, postanowienia poprawy i uczciwego wyznania grzechów spowiedź jest nieważna, niezależnie od wypowiedzianej formuły rozgrzeszenia. To Bóg zna nasze serce i rzeczywiście odpuszcza grzechy.
-
Zadośćuczynienie Bogu i bliźniemu
Pokuta wyznaczona przez spowiednika jest „lekarstwem dla duszy”, a nie karą. Pomaga wyrazić skruchę, umacnia postanowienie poprawy i włącza nas w naprawianie szkód wyrządzonych grzechem.
Trzeba ją wypełnić możliwie szybko. Do zadośćuczynienia należy również naprawienie wyrządzonego zła – np. zwrot rzeczy skradzionej, odwołanie oszczerstwa czy świadome czynienie dobra tam, gdzie kiedyś wyrządziliśmy krzywdę.
Sakrament pokuty w naszej parafii
W naszej parafii istnieje możliwość przystąpienia do spowiedzi świętej:
- w dni powszednie: zwykle na ok. 20 minut przed Mszą świętą,
- w pierwszy piątek miesiąca: podczas godzinnej adoracji Najświętszego Sakramentu przed Mszą wieczorną.
W ciągu roku liturgicznego (Adwent, Wielki Post, rekolekcje parafialne) organizowane są dodatkowe okazje do spowiedzi. Aktualne informacje podawane są w ogłoszeniach parafialnych.